Volgens de richtlijnen van het NIBHV

Bedrijfshulpverleners (BHV-ers) zijn gewone werknemers. Zij ondernemen actie als er in het bedrijf iets gebeurt. De BHV-er vormt een belangrijke eerste schakel in de hulpverlening aan slachtoffers en betrokkenen.

Waarom bedrijfshulpverlening?

Uit de wetgeving, waaronder de Arbeidsomstandighedenwet (Arbo-wet; artikel 23a tweede lid en EEG kaderrichtlijn PbEG 1989L183) blijkt dat de werkgevers moeten zorgen voor veilige en gezonde arbeidsomstandigheden voor hun werknemers en derden: de zogeheten zorgplicht.
Werkgevers zijn onder andere verplicht te regelen dat als er wordt gewerkt, altijd bedrijfshulpverlening (BHV) aanwezig is. De werkgever moet zorgen dat de BHV-taak deskundig en met voldoende middelen kan worden uitgevoerd.
In kleinere organisaties (tot 15 werknemers) kan hij dat zelf doen. In grotere organisaties wijst de werkgever werknemers aan om de BHV taak uit te voeren.
De werkgever dient de BHV zó te organiseren dat de BHV taken, binnen enkele minuten na het plaatsvinden van een ongeval of brand, op adequate wijze kunnen worden uitgevoerd.
Ook dienen professionele hulpverleningsdiensten na aankomst op adequate wijze te kunnen worden bijgestaan. Het aantal BHV-ers dient zodanig te zijn dat onder alle omstandigheden de vervulling van de BHV taken gewaarborgd is. De BHV wordt ingevuld op basis van restrisico